Uit de tochtencommissie geklapt…
 
Een nieuw seizoen, een nieuw programma. Kinkt logisch, is vertrouwd. Maar voordat er zo’n programma op de rol staat is er wel heel wat regen uit lucht komen vallen. Bij de Rouleurs hebben we dat allemaal goed georganiseerd. We hebben een bestuur en we hebben een tochtencommissie. Uitgaande van een fiets zit het bestuur zo ongeveer aan het stuur te draaien, terwijl de tochtencommissie het stuur zelf is. Ik moet natuurlijk oppassen met wat ik zeg, want voordat je het weet geeft het bestuur een slinger aan het stuur en vliegen we met z’n allen grandioos uit de bocht. Maar ja, een fiets zonder stuur is ook niet bepaald handig. Probeer zo maar eens de gewenste kant op te rijden. Vroeger had men fietsen zonder stuur. Moest je bij elke hoek afstappen, je rijwiel in de juiste richting zetten en kon je weer verder rijden. Trappen was er toen nog niet bij, we hebben het over de loopfietsentijd. En ja, hoeveel richtingen kon je toen helemaal uit? Zou er toen al een Trapper geweest zijn?
Terug naar het heden, terug naar de Rouleurs. Een toerkalender lijkt zo gemaakt. Je prikt wat data in de kalender, zet er een ritje bij, geef het een afstand en klaar is je toerkalender. Nee, dan moet je je eens een vergadering van de tochtencommissie voorstellen. Op tafel ligt een kalendervoorstel, met een beetje geluk liggen er alternatieven naast en dan begint het gesodemieter. Op die datum kan niet, want dan hebben we vakantie. Een andere datum is het carnaval, of moeten we paaseieren zoeken met de (klein)kinderen. Vaderdag, Moederdag. We mogen blij zijn dat we geen kalender voor de winter hoeven samen te stellen, want het zou allemaal niet passen. Vakanties lopen in het land al jaren niet meer gelijk, dus als je daar rekening mee wil houden. Vooruit, dan heeft de commissie zijn data op een rijtje gezet, moet er nog gekeken worden welke bestemmingen er volgend jaar aangedaan zullen worden. Eerlijk is eerlijk, zo’n commissie is niet zomaar een groepje fietsers, nee daar zitten mensen in die hun huiswerk goed gedaan hebben. Blijkt dat sommigen al nagedacht hebben over welke kant de vereniging volgend jaar opgestuurd zal gaan worden. Als dan na wat controlewerk ook de afstanden nog mooi oplopend neergezet kunnen worden hoeven er alleen nog maar mannetjes aan tochten gehangen te worden. En ja hoor, ook hier blijkt zonder massagemiddel snel overeenstemming te zijn tussen de verschillende stuurmannen. Doe mij maar die, en dan assisteer ik bij de andere. En zo poetst de tochtencommissie langzaam aan een prachtig glimmende kalender, waarvan het resultaat in dit blad te vinden is. En tot slot, naar traditie van de tochtencommissie, wordt aan het eind van zo’n vergadering gezamenlijk het glas geheven. In navolging daarvan is te hopen dat de leden ook samen het gevulde glas omhoog zullen houden: Op een geslaagd seizoen 2014. Proost!
 
Trapper.