LEKKER VEILIG, zou een goede naam kunnen zijn voor een actie van VVN voor het fietspadgebruik. Nederland het fietspadland. Een hot item als je de media de laatste tijd moet geloven. Het lijkt wel oorlog op het tot voor kort meest vredelievende stukje Nederland. Ongelukken met fietsers. Verwijten over en weer tussen fietspadgebruikers. Ondanks de bromfietsers die al geruime tijd geleden weggestuurd zijn maar vooral dankzij de naam die deze groep weggebruikers al die tijd al hebben: langzaam verkeer. Ja, dan vraag je om problemen, aangezien het ene langzaam het andere niet is en de verschillende gebruikers elkaar (onwetend)  bevechten wie het meest recht op die titel heeft. Langzaam verkeer dus. Als wielrenners zijn we dat niet en willen we dat ook niet zijn. Maar een E-biker denkt dat te zijn, maar is het vaak ook al lang niet meer. Veel E-bikers rijden sneller dan ze kunnen denken. Dat geeft ongelukken. De aanduiding langzaam verkeer dekt al lang de lading niet meer. Even een opsomming van wat je tegenwoordig zoal op het fietspad kan aantreffen: fietsers, in allerlei soorten en gradaties, kind of bejaard, van sportief tot boodschapper, van bak- mand- lig- tot aanhangfiets en nog veel meer creatieve uitspattingen. Maar dan verder, wat doen die fietsers tegenwoordig zoal: naast elkaar fietsen (scholieren kunnen dat heel goed met vieren), kletsen (kunnen wij ook goed), bellen, SMS-en, whatsapp-en, muziek luisteren (met wel gigagrote koptelefoons op). Het lijkt tegenwoordig bijzonder als je iemand ziet fietsen zonder touwtjes uit zijn oren. En dan zijn er nog andere “langzamen” zoals skaters, skateboorders, wandelaars en natuurlijk de snorfietsers, scooteraars of welke liefkozende term ze ook mogen hebben. Dit alles (en nog meer) beweegt zich tegenwoordig op het fietspad. Niet simpel allemaal in dezelfde richting, nee, een hedendaags fietspad kent (vaak ongevraagd) steeds vaker tweerichtingsverkeer. En daar zijn de meeste fietspaden helemaal niet op ingericht. Nu ik toch bezig ben wil ik gelijk even mijn irritatie uiten over de soms onbegrijpelijk oplossingen die verkeersknooppunten ontwerpers kunnen bedenken om de fietser zo ver mogelijk bij de automobilist vandaan te houden. Haakse hoeken, slalom oplossingen, daar waar je als fietser graag gewoon een rechtdoor gaande route volgt. Om maar te zwijgen over fietspaden die ineens ophouden te bestaan, of ook leuk: bij wegopbrekingen het bord  “FIETSERS AFSTAPPEN” plaatsen. Heb je ooit bij een autoweg opbreking het bord “AUTOMOBILISTEN UITSTAPPEN” zien staan? Zou mooi zijn. Goed, fietspad gebruikers dus, een pot nat. En dan verbaast men zich over het (ogenschijnlijk) toegenomen aantal ongevallen (met) fietsers. Het is bekend dat bij fietsongevallen zelden of nooit een oorzaak wordt vermeld, maar we merken wel dat al die gebruikers lang niet meer zo vriendelijk op elkaar reageren. Ik zou graag mijn column besluiten met een oplossing. Maar helaas, die heb ik niet. De bel op mijn ene racefiets levert amper verschil met die andere zonder. Het lijkt op overbevolking, maar ik ken veel drukkere situaties die altijd goed gaan. Tolerantie, zou dat het zijn? Dat lijkt me iets waar we in onze opvoeding misschien wat weinig van mee krijgen. We schreeuwen graag en snel naar een ander. Is dit het misschien? Dan heb ik het bovenstaande wellicht voor niets geschreven.

Trapper