Met een enorme knal viel het bericht in mijn mailbox. De voorzitter stopt er mee.
Even moest ik naar lucht happen, gelukkig hervond ik mijzelf. Eerlijk is eerlijk, het was te verwachten. Voorzitters hebben ook niet het eeuwig leven. De vorige niet en deze ook al niet. Ze gaan lang mee, dat is zeker. Het is maar dat de nieuwe het weet. Vooruitkijken heet dat. Terugkijken is makkelijker, daar gaan we. Het was een mooie tijd en we hebben er allemaal enorm van genoten. Gerard sprak deze woorden regelmatig uit na afloop van weer een prachtige rit die een van onze wegkapiteins had gefloten. Hij deed dit altijd ergens tijdens de koffiestop, na afloop of soms onderweg. Als Gerard ging staan wist je wel ongeveer hoe laat het was. Een man waar je niet omheen kan. Hij hoefde eigenlijk nooit het woord te vragen, met zijn voorkomen kreeg hij dat automatisch. Buiten de fluiter wist hij altijd nog wel allerlei anderen te bedanken. Aandacht voor de mens achter de fietser. Ook op de fiets heeft hij die belangstelling. Naast Gerard zit je nooit verlegen om een praatje. Gerard maakt zelf ook geen geheim van de mens achter hem. Hoewel, soms dacht je eerder met de vrouw achter hem te maken te hebben. We leerden Gerard in het begin vooral kennen door Marijke. Niet lang na de start van Gerard bij de Rouleurs was de kennismaking met zijn andere nieuwe liefde. Regelmatig mochten we meegenieten van Gerards ontdekkingsreis over nieuwe wegen. Waar het hart van vol is loopt de mond van over. Gerards hart was duidelijk gevuld met twee elementen: fietsen en Marijke. En met beiden ging hij dan ook een bestendige band aan. Bij de Rouleurs werd hij voorzitter en met Marijke stapte hij in het huwelijksbootje. Als Rouleurs vormden we een erehaag bij de afdaling van de stadhuistrap. Evengoed heb ik Marijke ook wel eens langs de kant zien staan als wij passeerden. Gerard en fietsen; hij gaat er voor, getuige z’n Dolomietenprestaties en trainingsactiviteiten. Ik stel me voor dat er in huize Smit wel eens een duel gestreden is tussen beide liefdes. Afijn, de tijd schrijdt voort en nieuwe ervaringen verdringen de oude. Als opa heeft hij tegenwoordig andere dingen aan zijn hoofd. Ik zal de inzet missen, en vooral de toespraken zullen mij nog lang heugen. Al was het alleen al vanwege de manier waarop Gerard de namen wist uit te spreken. Hopelijk rijdt hij nog lang tussen onze wielen. En dan liefst vóór mij, want het is prima rijden achter die grote brede rug.

Trapper