De Alblasserwaard was het waard

Het is droog en niet al te koud zo rond 7 uur op zondag 3 mei. Toch komen er maar een twintig Rouleurs zich in laten schrijven bij onze ijverige Herman. Wellicht hebben de thuisblijvers te weinig naar Buienradar gekeken want de vooruitzichten die aanvankelijk minder goed waren werden de laatste dagen voor de rit positief bijgesteld. Een andere oorzaak kan zijn dat deze rit midden in de meivakantie valt.
Na het fluitsignaal zet het peloton zich in beweging richting Ginnekenmarkt. De enthousiaste Raoul Alblas nestelt zich na 2 fietsloze weken in China in de voorste gelederen. Als opwarmer fietsen we langs de Zwartenbergse molen. Er zullen er nog vele volgen. Na het passeren van het dorp Langeweg volgen we de Hamseweg en de Schenkeldijk. Kasseiliefhebbers kunnen zich hier naar hartenlust uitleven. Helaas was de grootste kasseiliefhebber niet aanwezig. Peter Bakker genoot van een welverdiende vakantie.
We passeren de Moerdijkbrug, Dordrecht en Papendrecht en belanden zo in de Alblasserwaard met z’n prachtige plaatsnamen zoals Oud-Alblas en Alblasserdam. Fantasie hebben ze hier genoeg want ook de riviertjes heten Alblas, Nauwe Alblas of zoiets dergelijks. Gelukkig hebben wij onze eigen Raoul Alblas en die heeft zich op de kop van het peloton gezet en loodst ons richting Kinderdijk. Om het molenverhaal compleet te maken.  De 19 windmolens van Kinderdijk zijn gebouwd voor de afwatering van de Alblasserwaard. Sinds 1997 staan ze op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Er is veel geld nodig voor het onderhoud van deze molens en daarom is uw bezoek gewenst. De entreegelden gaan rechtstreeks naar het onderhoud en beheer van de molens. Wij Rouleurs, wij volgen de Lekdijk naar Groot-Ammers. Ons overwegend grijs-zwarte tenue wordt goedkeurend gadegeslagen door de in dezelfde kleuren geklede kerkgangers.
De koffie met appelpunt en onbeperkt slagroom is door route-uitzetter Ruud Janssens  geregeld in café Sluis in Groot-Ammers. In dit no-nonsense café, zelfs op zondag open, wordt vlot bedient en zowel de koffie als de appelpunt smaken er goed. De terugreis gaat via Ottoland en Schelluinen naar de brug over de Merwede bij Gorinchen. We zijn weer terug in het Brabantse land en worden als het ware welkom geheten door de plaatselijke bevolking die rood-wit-groene vlaggen had uitgehangen. Zou het een hint zijn om ons Rouleurs er wat kleurrijker bij te laten rijden of zijn ze misschien ook enthousiast over het subtiele lijnenspel van ons tenue. Ik denk zelf dat de vlaggen niet voor ons bedoeld waren en dat er een Italiaans weekend in dat dorp aan de gang was. De finale krijgen we in Dongen voorgeschoteld. Ruud doet hier een geslaagde poging om “kasseistrook Peter” af te troeven door ons over de 350 meter lange Dongense Strade Bianchi te sturen. Dit is ook de finalestrook van de Ronde van Midden-Brabant.
Ongeschonden en net voor de buien terug bereiken we Ulvenhout.
Ruud  bedankt.


Kees Verheijen