In de oven van de Ardennen

Ulvenhout, Zondag 30 augustus 2015.

De rit door de Ardennen staat op het programma.
Het beloofd een warme dag te worden, zeg maar gerust heet! Vertrek staat gepland voor 6:00u.

Rond tien voor zes druppelen de meeste renners binnen en worden de fietsen in- en op- geladen. Donker is het nog en de temperatuur is hoog voor dit vroege tijdstip.

In totaal hebben 27 renners zich ingeschreven voor de rit, echter een drietal Rouleurs hebben om uiteenlopende redenen afgezegd. Kees Verheijen is al in België en sluit daar aan bij de groep.

Om iets na 6:00u vertrekt de karavaan richting Wallonië en een goede twee uur later arriveert iedereen op het parkeerterrein gelegen aan Rue Marsale midden in Remouchamps. Na het gebruikelijke omkleed ritueel, het prepareren van het materiaal en de korte inleiding van toerkapitein Ruud vertrekt het Rouleurs peloton in noordelijke richting voor de eerste lus van de acht van Remouchamps. We worden uitgezwaaid door geblesseerde ploegmaat  Franc.

Via Adzeux , Sendrogne en Louveigné wordt Banneux bereikt en vanaf daar begint het eerste echte serieuze klim werk, geen probleem want daar komen we voor.
Les Minieres is een lastige, dwars door het open veld en op stukken steil omhoog. Sommige moesten even van de fiets af.
Daarna volgt Rue de Vieux Cortil en hebben we er al zo’n 30km “koers” opzitten. Ad houdt het al voor gezien en kort daarna verlaat ook Toon het Rouleurs peloton, de hoge temperatuur eist nu al zijn tol. Hiermee reduceert het aantal renners al tot 22.


De rest vervolgt hun weg richting de eerste echte lange klim.

Na een redelijke vlakke aanloop gaat het rechts omhoog naar “Col du Masquisardo” , daar werd snel duidelijk wie goed is en wie wat minder. Een kopgroep van zo’n twaalf man/vrouw nam de leiding en dat zou ook het beeld van de dag bepalen bij de beklimmingen die nog lagen te wachten op ons  in de brandende Belgische zon.

Na 3 km klimmen wordt er door de toppers volgens afspraak boven gewacht op de mindere goden of op die het bewust wat rustiger aan doen. Druppelsgewijs komt iedereen binnen.
De verschillen zijn gemaakt.

Bergop gaat het om het plaatsje La Reid te bereiken, na de afdaling staan we vast bij de zondagsmarkt van het genoemde dorp, na druk frans overleg volgen we noodgedwongen een klim om de markt te kunnen omzeilen. Daarna was het afdalen naar Remouchamps en de eerste lus van de acht zat erop.

Een niet geplande drink en rust pauze op de parkeerplaats volgde, het was nodig voor velen, eigenlijk voor iedereen.

Materiaal pech is er gelukkig weinig alleen bij de familie Janssens tweemaal een lekke band, allemaal nog te overzien.

Na deze pauze op weg naar Aywaille en kort daarna volgt de klim naar Florze, tenminste uw verslaglegger dacht dat, maar de klim liep nog “lekker” door tot na het dorp. Nadat de groep weer was herenigd volgde de afdaling naar Sprimont.
Via wat op en neer werd Fraiture bereikt en langs een lastige afdaling kwam het pauze adres in zicht in Rivage.
Daar werd de vlaai keurig rond gedeeld en was er koffie/thee/cola/rivella en ………….Unne Duvel ??. Na wat rumoer bleek het toch echt besteld te zijn, maar wel door iemand die het voor gezien hield en de koelte van de volgauto opzocht (in het belang van de privacy wordt de naam van deze persoon hier niet genoemd).

Met weer een man minder (de teller staat nu op 21) gingen we de confrontatie aan met de Cote de Chambralles. Na een lange aanloop ging het rechts omhoog en werden de kuiten al gelijk flink op de proef gesteld. Haarspeldbocht naar rechts en weer naar links, klim loopt aardig door en boven aangekomen zit in de afdaling het dorpje Harzé
Daarna volgt Cote Pavillonchamps, deze loopt een gedeelte langs de A26 (Liège-Luxembourg). De beklimming die hierna volgt brengt ons naar het “dak” van deze tocht t.w. Cote de Werbomont op 444m.
De temperatuur blijft hoog, de 32grC wordt aangetikt. De reden om een rust- maar belangrijker een drink pauze in te lassen en te bespreken hoe het vervolg wordt want er wacht ons nog een aardige puist.
Kees Verheijen gaat ons verlaten, niet omdat hij moe is (Kees is dat niet zo snel) maar omdat hij zich gaat aansluiten bij zijn familie in de caravan.

Met de 20 overgeblevenen wordt afgesproken om kort voor de klim te inventariseren wie de uitdaging aangaat met Cote de Chevron. Eerst een lange afdaling van een kilometer of vijf, eentje om je snelheidsrecord van de dag te kunnen breken en in het plaatsje Neufmolin volgt een topoverleg over wie gaat en wie niet.
Peter zal het clubje niet gaanders voorgaan om de Cote heen. De rest volgt Ruud naar boven. Na een stukje vals plat naar beneden doemt een steile (onverharde) weg naar boven aan de linker kant, is dat ‘m? Gelukkig niet, een paar honderd meter later wel.
Linksaf naar boven en gelijk volop spanning op de benen, stukjes van boven de 20% maar gemiddeld is de hele klim 12%. In de eerste 300m staan twee Rouleurs geparkeerd met kramp, al lopend wordt de kramp overwonnen en bereikt tenslotte een groepje van zo’n twaalf man/vrouw de top. Voor de klim heeft ook Gerald de volgwagen opgezocht met krampverschijnselen dus is het peloton nog 19 renners groot die uiteindelijk de tocht hebben volbracht.
Wat rest na de klim is een afdaling (beetje op, meer neer) naar start en finish plaats Remouchamps en zitten de 2200 hoogtemeters erop in een tocht van 120km.
Om precies 16:00u bereikt de Chevron groep de finish, de Peter-groep volgt een minuut of tien later.

Aan een mooie maar vooral warme dag is een einde gekomen. Voor een aantal een beproeving want de omstandigheden waren zwaar.
Een groepje zocht de plaatselijke horeca nog even op maar de meeste zochten de auto airco op en ondernamen de terugreis naar Ulvenhout.

Het was trés trés chaud.


Marcel


PS: Lange leve Strava, want anders was het een zeer kort verslag geworden! 