Ardennen en de Voerstreek op 4 september

De avond voor de rit door de Ardennen en de Voerstreek met de Rouleurs kon ik me al mentaal voorbereiden. Op een feestje op een mooie septemberavond in de tuin van het bierreclamemuseum met een gezellige barbecue kon ik me alvast inleven in de streekbieren van de komende dag te bezoeken streek.

Misschien niet een ideale voorbereiding om een super fietsprestatie neer te zetten, maar ja, de boog kan niet altijd gespannen staan zullen we maar denken.
De laatste weken had ik sowieso moeite om mezelf ertoe te zetten om met regelmaat de fiets uit de schuur te halen. Tijd om weer een nieuw sportief doel te stellen? Nu moest ik vandaag de nodige vakantiekilo’s de heuvels over zien te krijgen.

De routeplanners Gerald en Ruud hadden enige tijd geleden de rit voorgereden en hadden toen veel regen gehad. Vandaag beloofde het wat betreft ook niet veel goeds met een voorspeld neerslagpercentage van 90% op de meeste weerapps. Rouleurs laten zich niet zomaar van hun tocht weerhouden en op het afgesproken vertrekpunt vlakbij het voetbalstadion van Eupen was het omkleden in de miezer. Ik kon Peter nog blijmaken met m’n extra paar overschoenen. Regenjasje aan? Toch maar opgevouwen in de zak want het zou meteen bergop gaan.

Vanuit het vertrek dus meteen omhoog. Voor mij niet zo gunstig omdat ik altijd even moet opwarmen om te kunnen klimmen. De weg richting Monchau heet op strava ‘Highway to Hell’. Mooie klim tot zo’n beetje 600m hoogte. De toon was gezet. Stukje door Duitsland gereden maar doordat het in het grensgebied voornamelijk duitstalig is heb je dat niet zo door. Door het te overbruggen hoogteverschil schoot de afgelegde afstand in het begin niet zo op. Daarna ging het beter. De ‘verloren’ tijd werd later en vooral bij de pauzeplaats goedgemaakt door de geoliede, snelle bediening in de hippe bar waar we aan de prima koffie met gebak konden. Precies tijdens deze break konden we even schuilen voor de plensbui die losbrak.

Daarna werd het weer niet veel beter. We passeren de brug over het meer van Robertville waar de deelnemers van de plaatselijke triathlon onder zwemmen. Wij zijn bijna net zo nat. Marco wil volgend jaar ook een triathlon gaan doen. Ook een mooi doel. Op de volgende klimmen worden door de mannen in de voorhoede de benen alvast getest voor de aanstaande klimtijdrit in de parkeergarage van het Amphia. Ook Ad mengt zich in de strijd vooraan maar krijgt bij een van z’n pogingen een meewarige blik van zijn medesprinters!? Gelukkig kan hij er om lachen. De achterhoede is allang blij dat Ad af en toe knechtenwerk doet om de groep bij elkaar te houden.

De route naar het hoogste punt van de tocht voert over Baraque Michel. In de lange lopende klim slaat de groep helemaal uit elkaar en raakt voor en achter me iedereen uit het zicht. Wel bizar om hier zo lang alleen te rijden. Ik wordt nog wel ingehaald door een triathleet die vriendelijk groet. Ik heb geen puf om aan te klampen en mijn regenjas klappert in de wind. Boven aangekomen staat iemand te seinen bij een rotonde. De groep rouleurs staat te schuilen bij een auberge want het is hier boven vrij fris met die harde wind! Toch maar wat eten en drinken als de laatste fietsers en Bente met de volgauto komen. Het laatste stuk is vooral bergaf en dat wordt dus lekker doorrijden terug naar Eupen!

Fijn om zo te eindigen, dat dan weer wel. Wat is het toch lekker om dan de droge kleren aan te kunnen trekken. Jammer dat er bij de aankomst geen terras is om met z’n allen nog even na te genieten. Een WC was ook handig geweest bij vertrek, maar dit zijn echt de enige minpunten die ik kan bedenken bij deze tocht. Bedankt Gerald en Ruud voor deze mooie route!  Ook dank aan de chauffeur van de volgwagen. We zijn blij dat we ons niet hebben laten tegenhouden door de regen. Helaas voor mij geen QOMmetjes vandaag maar ik schat wel zo’n 2000 hoogtemeters.

Marinette Oomen