De rit naar Gulpen.

De wekker gaat dit weekend alweer vroeg, om 04:50 uur om precies te zijn. Traditiegetrouw lukt het de toercommissie toch ieder jaar weer om de langste rit van het jaar precies in hetzelfde weekend te plannen als de verjaardag van Suzette, een beetje rekening houden met dit soort bijzondere privé omstandigheden is toch niet teveel gevraagd??? Enfin ik lag om 01:15 uur in bed, dus het is een klein rekensommetje met als uitkomst wel heel weinig slaap voor een hele dag op de pedalen. Een frisse douche doet wonderbaarlijk genoeg wonderen net als een goed ontbijt. Ook traditie is de inmiddels de avond ervoor klaargezette rugzak en fiets. 05:45 uur shit moet ik toch nog even met Mach 3 naar het Dorpsplein in Ulvenhout racen, maar dat is op mijn nieuwe Argon 18 niet echt een straf!

Keurig op tijd op het plein, hop de rugzak in de vrachtwagen van Kees en klaar voor Gulpen! Ik hoor mijn naam en draai me om, het is Raoul, onze wegkapitein van vandaag en de vraag is nog niet gesteld of ik weet al wat de vraag zal zijn, “zeg zou jij een beetje kopwerk in groep 2 willen doen?” Ik zeg natuurlijk ja, want een nee tegen een wegkapitein, dat gaat je vroeg of laat tijdens de rit problemen geven haha.  Jos denkt hetzelfde en gaat alvast met zijn fietst naast mij staan. Raoul geeft nog even aan dat hij het tempo rond de 30 tot 31 wil houden want er staat geen wind en dat zorgt al gauw ongemerkt voor een hogere snelheid, op een korte rit geen probleem, maar deze rit is 210 km lang. Jos en ik maken nog even duidelijke afspraken, want wij hebben beiden onze zakken vol met gele kaarten, opgelopen tijdens voorgaande ritten. Het risico van een rode kaart ligt op de loer en argwanend kijken wij dan ook naar Harry, de zichzelf benoemde uitdeler van de kaarten.
 
Kort na 06:00 uur vertrekken we richting Chaam en ik stel vast dat mijn Garmin defect is, want deze geeft een snelheid aan van 33/34 km. Even tikken op het scherm helpt niet. Hoe toevallig, de meter van Jos is ook defect, hetzelfde probleem.  Ja maar toeval bestaat niet, dus onze conclusie is, dat groep 1 het nog fris heeft of vroeger aan de koffie wil zitten.  Wij houden ons keurig aan de onderlinge afstand van 100 meter en laten het maar gaan. Vorig jaar kwam de miezer al vroeg, maar dit jaar beloofd het een hele mooie dag te worden.Chaam, Alphen, Poppel, Hooge Mierde en Casteren verdwijnen onder onze wielen en we naderen Steensel. Via deze traditionele route gaan we op weg naar de eerste stop, “Eetcafe Zomerhof” in de gemeente Borkel en Schaft. De groep splits zich in binnen en buiten en degene die de tafels en stoelen buiten hadden gekozen, genoten van een heerlijk zonnetje en lekkere koffie, de eerste 70 km zitten erop.

We stappen op voor de 2e etappe. We steken bij Hamont-Achel de grens met België over op weg naar Grote-Brogel, Meeuwen en Neerglabbeek. Onderweg komen we langs De Achelse Kluis, altijd jammer om daar zomaar aan voorbij te gaan, want ze hebben er zo lekker bier, gebrouwen in de eigen brouwerij. Maar ach na 210 km wacht in Gulpen een ander biertje......maar jammer blijft het wel!!

Kort na As, krijgen we een mooi stuk natuur, het Nationaal Park Hoge Kempen, heide en bos en rust. Het park ligt op het grondgebied van de gemeenten As, Dilsen-Stokkem, Genk, Lanaken, Maasmechelen en Zutendaal. Het omvat naast uitgestrekte bospercelen ook bestaande beschermde natuurgebieden, zoals de Mechelse Heide. In tegenstelling tot het Belgische wegennet, is dit park qua onderhoud tip top in orde. Volgauto niet toegestaan, dus niet echte het beste deel van de route om lek te rijden en in tegenstelling tot vorig jaar bleven de vele bandjes gelukkig vol met lucht.

Via de brug over de E314 gaat het via Zutendaal richting Munsterbilzen. Eenmaal over het Albertkanaal is het nog een paar kilometer tot aan de 2e stop in Bilzen, alwaar onze vriendin Francina ons hopelijk wederom hartelijk zal verwelkomen met heerlijke koffie en een pain du chocolat, want vorig jaar hebben we deze stop door omstandigheden overgeslagen. Eenmaal aangekomen een hartelijk Bonjour, dus de vriendschap is overeind gebleven! Het was heerlijk toeven op het terras.
Maar hoe gezellig ook, uiteindelijk moet het peloton weer verder, op naar de klimmetjes.

Via Oupeye gaan we vervolgens via de brug over La Meuse, of de Maas zo u wil, om te beginnen aan de beklimming van de Rue Richelle.....althans dat was de bedoeling, echter de Rue was afgesloten voor onze 2-wielers. De "berg" was gereserveerd voor een oldtimer straatrace. Ronkende en walmende oude vehikels stonden te trillen en te schudden op hun banden, om vervolgens heuvel op te knallen. Leuk, maar voor ons moest plan B uit de kast, een stukje verderop lag de Rue de Sarolay, zeker zo leuk als de Richelle, alhoewel sommige halverwege de klim al aan het mopperen waren op die ronkende vierwielers, die "hun" Richelle aan het vervuilen waren met brandend rubber!

Na de Richelle gaat het via Dalhem en Mortroux naar de beklimming van Bois de Mauhin. Aan het begin ervan stop 3, de "blikjes stop" en tevens laatste stop. Vanaf hier is het nog ruim 25 km naar de finish boven op de Gulperberg. De groep Rouleurs wordt opgedeeld en degene die zich goed voelen, vormen een groep die zich niet hoeven in te houden. Groep 2 zet de rit voort op het “normale” tempo. Ondergetekende voelt zich goed, dus de keuze is gauw gemaakt.

Vorig jaar hadden we vele plannen om Frans de overwinning aan zijn neus voorbij te laten gaan, echter door een gemiste afslag, ging de winst alsnog naar Frans. Dit jaar hadden we een Benjamin als troef achter de hand, Luc Heestermans. Tot aan de klim van de Gulperberg bleef het peloton bij elkaar, maar in de bocht naar rechts werd er stevig aangezet, althans door degene die voor de winst gingen. Luc was dit jaar Frans te snel af en won deze mooie etappe, die begon in Ulvenhout. Kort daarna reden ook de overige leden van de B groep en de C groep het terrein van camping “Gulperberg Panorama” op. Bij de "C" was Ad Peeters de winnaar.

De één gaat aan een biertje, de ander aan gaat richting douche en een paar dappere vrijwilligers beginnen met het laden van de fietsen in de " vrachtwagen", beschikbaar gesteld door Ulvenhout Wooncenter. Vanwege het grote animo dit jaar werd een 2e auto,ingezet voor het vervoer van de fietsen terug naar hometown Ulvenhout. Philip, oudste zoon van de schrijver, was in de loop van de middag met de auto van pa afgereisd naar Gulpen, om vervolgens 3 fietsen klein te vouwen in de auto en 3 te plaatsen op het fietsenrek, geen overbodige luxe bleek, want de "vrachtwagen" zat propvol!! Uiteindelijk zat iedereen fris en schoon aan tafel en na de traditionele schnitzel, de mooie dankwoorden van Harry en de ronde met de pet voor onze chauffeur van de volgwagen, Bente, ging het uiteindelijk huiswaarts met de door Van Oers gesponsorde bus, en was de dag lang maar mooi geweest
Met veel groeten,  Marco