Tocht naar Huijbergen voor de C-groep

Afgelopen zondag was het dan zo ver. Mijn eerste rit dit jaar bij de rouleurs. De afgelopen winter heb ik wat gespind en veel yoga gedaan. Dat laatste in een poging mijn toch wel sterk verkorte hamstrings weer van wat meer lengte te voorzien.Eigenlijk wilde ik per 1 maart weer buiten gaan fietsen. Daarom stapte ik op zondag 3 maart vol goede moed op mijn fiets om een nieuw begin te maken.
Het was de dag van de openingsrit maar omdat ik nog helemaal niet op de racefiets had gezeten leek het me beter om alleen te gaan fietsen.Het was een vreemd gevoel de overgang van de spinningfiets met het stuur aardig wat hoger dan het zadel naar de houding op de racefiets met de billen ruim boven het stuur. Vervolgens begon het te motregenen dus maakte ik rechtsomkeer. Daar had ik nog even geen zin in.
De zondag daarop stapte ik op de fiets om dan maar het zondagse rondje mee te gaan doen. Ik was nog niet aan het einde van de straat of de eerste sneeuwvlokken begonnen neer te dwarrelen. Dus weer omgedraaid en de fiets weer in de garage gezet.Het nieuwe rouleursseizoen wilde niet erg vlotten.
Dus op 17 maart de derde poging, de rit naar Huijbergen. Bij de kerk was het al aardig druk maar helaas waren we bij de c-groep maar met zijn vijven. Leuk om iedereen weer eens te zien en te spreken. Al voor de start kreeg ik te horen dat van mij deze keer een verslagje werd verwacht. De eerste klap is een daalder waard zal Anneloes wel gedacht hebben.
Pieter vertelde dat de tocht naar Huijbergen niet naar Huijbergen voerde maar naar Essen. Net zoiets als een gepland week-endje naar Parijs dat maar tot Brussel reikt. Maar uiteindelijk gaat het bij deze tochten niet om het doel maar om het gezellig samen fietsen dus wat maakt het nou helemaal uit.
Al keuvelend en genietend van de omgeving en het goed meewerkende weer. We kwamen precies gelijktijdig met de b-groep bij de Kiekenhoeve aan en konden meteen aanschuiven. Volgens de kenners bij de c-groep was de hesp dit jaar beter dan afgelopen jaar maar daar ik kaas had kan ik er niet over oordelen. Mij heeft het in ieder geval goed gesmaakt.
Na de vroege lunch zijn we met zowaar zelfs een flauw zonnetje aan de hemel weer gezellig naar Ulvenhout gefietst en daar weer veilg aangekomen. Na de rit van vorig jaar met een aantal lekke banden en een gebroken ketting in de groep was dit allemaal wel erg rustig.

De thuisblijvers hebben een mooie tocht gemist.
Jan Bos