Openingsrit C-groep 2013

Terwijl ik dit schrijf staat het buiten te sneeuwen.  Zondag 24 maart!  Alweer een rit afgelast: te koud, gevoelstemperatuur – 12 graden.  Sneeuw, een ijskoude gure noordoosten wind. Er speelt al een paar dagen een deuntje door mijn hoofd: “het is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente”. Voor een klein beetje lente. Je zou er zelfs voor naar de tandarts willen gaan. En inmiddels al weer twee kalenderritten gereden, vorige week nog de klassieker naar Huijbergen, elk jaar weer een feest om te rijden.  En twee weken daarvoor de openingsrit. En oei, daar word ik geconfronteerd met een stukje achterstallig werk. Ik zou een stukje schrijven over de openingsrit en de c-groep.  Elk nadeel heeft zijn voordeel, nu ik gedwongen thuis zit toch maar even een stukje over de openingsrit op papier zetten.


Het is bekend, de c-groep is de groep die elke kalendertocht wat korter door de bocht neemt. Wat minder kilometers maakt . Meer tijd neemt voor andere zaken dan pure snelheid. En zo ook tijdens de openingsrit. Een rit richting Wortel, daarna afbuigen naar Baarle Nassau, het bekende bochtje naar Alphen, stukkie richting Gilze, de Nieuw Maastrichter baan op en voor we het weten zijn we terug op de Slingerdreef en zitten we aan aan de koffietafel, verwachtingsvol wat onze kersverse voorzitter Jos ons allemaal te melden heeft. Maar hoezo openingsrit? De c-groep heeft de winter gewoon doorgereden, uiteraard ijs en weder dienende, maar toch. Weliswaar in een wat afgeslankte formatie, maar als het weer het toeliet elke zondagmorgen bij de Ulvenhoutse kerk. Het is meerdere malen voorgekomen dat de c-groep op zondagmorgen groter was dan de b-tjes. Oké veel van die b-tjes waren in veld en bos te vinden, veldrijden,daar doen wij als c-groep niet aan. Hoewel, Kees Koedijk kon je regelmatig op een veldtoertocht vinden. En dat dat zijn vruchten afwerpt kon je tijdens de openingsrit merken, hij reed als een speer!


Openingsrit. Het klinkt zo zakelijk. Het bestuur zou er een meer tot de verbeelding sprekende naam voor deze rit van moeten vinden.  Ik heb er eens een paar oude TEP’s op nageslagen, je weet wel dat boekwerkje van de NTFU waarin alle ritten voor het jaar staan vermeld.  Wat voor namen hebben andere clubs verzonnen voor hun openingsrit. Erwtensoeprit, snerttocht. Duidt op wat ze na afloop hebben genuttigd. Koude-handen-en-voeten-tocht, stijve spierentocht en er is zelfs een tocht gereden die  als “druppelaanjeneus” tocht  staat geboekt. Bestuur: veel inspiratie toegewenst!


Kom ik terug op de openingsrit door de c-groep, zo’n 65 km met 10 Rouleurs. Blijkt bij het vertrek dat niet iedereen de rit kan volmaken. Kees Koedijk die op tijd thuis moet zijn omdat-ie het vliegtuig naar Taiwan moet halen. Karoly Kapitany die nog maar net hersteld is van een forse ziekenhuisperiode en  vandaag voor het eerst sinds lange tijd weer op de fiets zit. Ik besluit om met Kees en Karoly ter hoogte van Castelré een kortere weg naar huis te rijden. Henk de Hoogh rijdt de rit zoalsafgesproken. Voor Kees, wekelijks 2 keer spinnen en een veldtoertocht rijden in de benen een frisse neus voor zijn vliegtuig naar Taiwan. Voor Karoly meer dan genoeg kilometers, hopelijk het begin van een snel herstel.


De koffietafel, de b- en c-groep herenigd aan tafel. Gezellig, warm,  lekker, mooie woorden van de voorzitter,  bestuur volgend jaar weer een koffietafeltocht!


Pieter van den Hoogen